Bens boot

‘𝘕𝘶 𝘸𝘪𝘴𝘵 𝘩𝘪𝘫 𝘩𝘦𝘵 𝘻𝘦𝘬𝘦𝘳. 𝘡𝘪𝘫𝘯 𝘷𝘢𝘥𝘦𝘳 𝘸𝘢𝘴 𝘨𝘦𝘬 𝘨𝘦𝘸𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯. 𝘏𝘦𝘵 𝘨𝘰𝘦𝘥𝘦 𝘴𝘰𝘰𝘳𝘵 𝘨𝘦𝘬.’

Dit is het eerste boek van Pieter dat ik las. Dit was dus voor Gozert. Voor alles. Maar sinds dit boek wist ik het wel meteen, dat het een klik was. Tussen zijn verhalen en mij. Ooit had ik bedacht dat ik mijn veel jongere zusje eventjes levend zou gaan begraven in haar tuin om dan een foto te maken met het boek. Maar dat was toch een beetje te ingewikkeld. Dood is op dit moment ook niet echt een lekker onderwerp daarzo. Al zou mijn vader er de humor wel van inzien hoor. Maar ja, ik blijf ook gewoon een luie heldin dus ik moet niet te hard mijn best gaan doen natuurlijk. Stel je voor! Doodvermoeiend joh. Dus daarom heb ik de foto met het boek maar gewoon lekker in mijn eigen huis genomen. Met mijn Slytherin robe nog half aan. En nu ga ik mijn stukkie schrijven. Hier komt -ie:

Giel woont in een heel normaal gezin. Of nou ja, redelijk normaal. Er is wel iets dat een beetje minder normaal is in het gezin, maar joh zo heeft iedereen wel iets toch? Bij het gezin waarin Giel leeft is dat ‘iets’ dat zijn broer Ben in de tuin ligt begraven. Niet voor de grap hoor, nee Ben is gewoon dood. Hartstikke morsdood. Dat klinkt misschien een beetje vreemd, raar of griezelig maar dat is het helemaal niet hoor. Er staat zelfs een prachtige zeilboot boven hem. Giel vindt het wel fijn, zo heeft hij toch het gevoel dat Ben nog een beetje in de buurt is.

Maar ja, sommige mensen houden niet van iets dat een beetje minder normaal is. De familie Azijn en de familie Oorwurm vinden het echt helemaal niks. Ze vinden het vies en onfris en gek. Ze schakelen een maatschappelijk werker, de politie en zelfs een ambtenaar in om het graf weg te krijgen. Ja hallo! Waar bemoeien zij zich nou weer mee? Gelukkig trekt de vader van Giel zich er niks van aan en gaat hij lekker vrolijk verder met zijn bouwprojecten. Projecten waardoor de tuin en het huis er steeds merkwaardiger uit begint te zien. Giel zijn vader heeft namelijk een plan! 

Woohoo! Ik hou van merkwaardige plannen!  En ik hou van de vader van Giel, die zich totaal niet laat tegenhouden doordat anderen hem raar vinden, die vol enthousiasme doet wat hij belangrijk vindt, geweldige ideeën heeft en zich zelfs op een bepaald moment als piraat kleedt. Met sommige dingen deed hij me heel erg denken aan mezelf, bijvoorbeeld met het mollenplan. Dat plan is het soort type plan waar ik meerdere avonden – of zelfs weken of maanden - over door kan gaan als ik zoiets heb bedacht omdat ik het dan gewoonweg geniaal vind en ik er vrolijk van word. En nu ik dit boek opnieuw heb gelezen weet ik ook weer dat mollen heel bruikbaar kunnen zijn om een huis binnen te dringen. Kan best handig zijn in een bepaalde situatie. Als ik iets wil hebben dat nog niet van mij is bijvoorbeeld. 😁

Maar ik vind Giel zijn vader dus te gek. Mega gek op een goede manier. En hij zegt ook heel fijne dingen, zoals:

‘𝘑𝘦 𝘮𝘪𝘴𝘵 𝘫𝘦 𝘣𝘳𝘰𝘦𝘳, 𝘥𝘢𝘢𝘳 𝘮𝘢𝘨 𝘫𝘦 𝘣𝘦𝘴𝘵 𝘷𝘦𝘳𝘥𝘳𝘪𝘦𝘵𝘪𝘨 𝘰𝘮 𝘻𝘪𝘫𝘯. 𝘏𝘦𝘵 𝘣𝘦𝘵𝘦𝘬𝘦𝘯𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘱𝘭𝘦𝘻𝘪𝘦𝘳 𝘮𝘢𝘨 𝘩𝘦𝘣𝘣𝘦𝘯.’

Ik weet trouwens nog precies wanneer ik dit boek las. Waar ik zat. Hoe het verhaal me meteen in haar greep had. Hoe ik al snel doorhad dat dit niet te vergelijken was met iets dat ik ooit eerder had gelezen. Dat ik dit fantastisch vond. Geniaal zelfs. Dat ik meer moest. Meer verhalen zoals dit verhaal dat iets best treurigs had gemixt met een denkbeeldige dikke deken met fantasie die ik om me heen kon slaan. Een deken die me over van alles liet nadenken, ook nare dingen, maar me tegelijkertijd ook heel erg blij maakte. Met dit boek was mijn liefde voor @pieterkoolwijk zijn boeken meteen aangewakkerd. Niet met een klein vlammetje, maar met een flinke brand die in mijn hoofd woedde maar gek genoeg geen schade aanrichtte. Over het boek ga ik niet meer vertellen, ga het maar gewoon lekker zelf lezen. Echt doen! Waar ik nog wel iets over wil zeggen is de zin ‘𝘏𝘦𝘵 𝘸𝘦𝘳𝘥 𝘯𝘰𝘰𝘪𝘵 𝘮𝘦𝘦𝘳 𝘩𝘦𝘵𝘻𝘦𝘭𝘧𝘥𝘦.’ Dat gebeurde ook met mijn leesleven na dit boek. Dat werd geweldiger. Rakender. Fantastischer. Helender. 89537032 keer beter.

Oja, misschien vraag je je af waarom ik voor dit boek heb gekozen op deze dag. Dat komt natuurlijk door die te gekke uitkijktoren. Vet hoog in de lucht.

#kinderboekenchallenge dag 28  - Hoog in de lucht

-

Auteur: Pieter Koolwijk

Illustrator: Linde Faas

Uitgever: Lemniscaat