Want wie niet weg is

De jonge influencers Danilo, Swaan, Lindy en Nick krijgen een unieke kans! Ze zijn uitgenodigd voor een world-exclusive experience in een afgelegen oude boerderij. Hier moeten ze een nacht doorbrengen. Zonder telefoon, zonder smartwatches. Er worden beelden gemaakt die ze na de experience mogen gebruiken, waardoor hun volgeraantal zeker zal gaan stijgen. Daarnaast krijgen ze ook nog eens een flink geldbedrag. Nice!

Ze zijn echter niet zomaar uitgekozen. Ze zijn hier met een reden. En wanneer één van de vier de boerderij wil verlaten, neemt de experience een gruwelijke wending. Want iemand in het huis wil dat ze blijven, en het lijkt niet uit te maken of dit als levende of dode is...

WOW! Wat was dit eng en gaaf zeg! De proloog is meteen al veelbelovend, zorgt ervoor dat je vanaf de eerste seconde al niks vertrouwt van de situatie in de oude boerderij. Al zou ik dat sowieso hebben, want no way dat ik ooit in oude afgelegen boerderij zou slapen. Zonder een manier om contact te hebben met de buitenwereld. Zonder telefoon. Nope. Ik heb al te vaak gezien dat dat gruwelijk misging. Maar mis zoals in dit verhaal niet.

Echt, wat heb ik er van genoten. En tegelijkertijd werd ik er ook bang van. Ik moest verder lezen, maar eigenlijk durfde ik het niet. Zelfs in de volle trein waar ik in zat tijdens het lezen voelde ik me niet veilig. Want hoewel vast niet iedereen een psychopaat kon zijn die mij iets gruwelijks zou aandoen, wist ik het na bepaalde stukken in het boek niet meer zeker. Het voelde haast alsof ik zelf de experience aan het beleven was.

Bloederige horror vind ik fantastisch, hoe meer bizarre verwondingen, bloeduitspattingen, pijn, dreiging en walgelijkheid hoe beter! Ik vond het fantastisch om dit allemaal tegen te komen tijdens het lezen! Daarom past dit boek ook zo goed bij het thema van de challenge van vandaag: er lekken heel wat tranen, waterdruppels en bloeddruppels. Of eigenlijk stroomt het meer. Het bloed dan. Over van alles. Ook ogen. Love it! Het liefst beschrijf ik alle scènes waar ik zo van genoot hier tot in detail maar ik denk niet dat Tom dat zo leuk vindt. En het verpest de experience ook als je het boek nog wil lezen. Maar genoten heb ik echt!

Waar ik niks mee heb zijn dingen waar ik echt heel veel over na ga denken. Waar ik mezelf heel bang mee kan maken. Dingen die zich in mijn hoofd nestelen en die ik zelf steeds meer voed met nog meer vreselijke dingen. Dingen die helemaal niet genoemd worden. Daar lees ik liever niet over. Over iets met een gootsteen bijvoorbeeld. Om te kosten hoe eng ik dat kan vinden! Gelukkig zat er in ieder geval niks met spiegelbeelden in. Pfieuw!

En wow, wat vet dat alle karakters echt een achtergrondverhaal hebben die er toe doen en hoe alles samenkomt. Bizar dat dit allemaal in zo'n dun boek heeft gepast en zo bizargeweldig is geworden! Een mega aanrader voor echt oudere kinderen (13/14+ jaar) die niet snel bang zijn.  

-

Auteur: Tom Rijpert

Uitgever: Kluitman